Header ad

«Θα ξανασυναντηθούμε στους αγώνες, με αυτούς που έχουν τα ίδια ιδανικά και αξίες, για την ανάδειξη των προβλημάτων των συναδέλφων και όχι την προσωπική προβολή»

«Θα ξανασυναντηθούμε στους αγώνες, με αυτούς που έχουν τα ίδια ιδανικά και αξίες, για την ανάδειξη των προβλημάτων των συναδέλφων και όχι την προσωπική προβολή»
kean-logo-728×90

Σχόλιο από πρώην συνδικαλιστή για τις εκλογές του ΣΕΦΕΑΑ

Πριν τις γιορτές των Χριστουγέννων το σωματείο ειδικών φρουρών έκανε εκλογές για ανάδειξη νέου διοικητικού συμβουλίου. (Βέβαια ακόμα δεν έχουν ενημερώσει τα μέλη για τα αποτελέσματα των εκλογών αλλά είναι και αυτό ενδεικτικό της αντίληψης που έχουν για τις δημοκρατικές διαδικασίες).

Ήταν οι πρώτες εκλογές από την ίδρυση του ΣΕΦΕΑΑ που δεν έλαβα μέρος και πολλοί συνάδελφοι με καλούν ακόμα και σήμερα και με ρωτούν γιατί δεν ασχολήθηκα .

Έχοντας λοιπόν αποτελέσει μέλος αυτού του οργάνου από την πρώτη μέρα λειτουργίας του ,οφείλω να πω δυο λόγια προκειμένου να εξηγήσω στα μέλη που με στήριζαν όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και σε όλους τους συναδέλφους το σκεπτικό μου.

Το 2009 ήταν μια καθοριστική χρονιά για τον θεσμό των ειδικών φρουρών αφού με την εφαρμογή του νόμου της αστυφυλακοποίησης έκλινε ένας μεγάλος κύκλος και άνοιγε ένα νέο κεφάλαιο ως αστυφύλακες πια.

Τότε σε όλους εμάς που ασχολούμασταν με τον συνδικαλισμό των ειδικών φρουρών τέθηκε το δίλλημα τι θα κάνουμε συνδικαλιστικά . Απόφαση μας ήταν να παραμείνουμε –αλλάζοντας το συνδικαλιστικό νόμο- στο ΣΕΦΕΑΑ και σταδιακά να επιτύχουμε την συλλογική συνδικαλιστική έκφραση σε συνεργασία με τα προϋπάρχοντα σωματεία.
Δυστυχώς αυτό δεν έγινε ποτέ γιατί κάποιοι ήταν θιασώτες του σκεπτικού «κάλλιο πρώτος στο χωριό παρά τελευταίος στην πόλη».

Βέβαια αυτό είναι πολύ καλό για να διατηρήσεις τα συνδικαλιστικά σου προνόμια αλλά είναι καλό για τα μέλη που εκπροσωπείς;

H εμπειρία των επόμενων χρόνων απέδειξε πως όχι.
Ας το δούμε με μερικά παραδείγματα. Κατά την περίοδο 2015-2018 υπήρξαν διάφορες παρεμβάσεις του αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας που αφορούσαν το προσωπικό.

Τροποποιήθηκε το Π.Δ μεταθέσεων των αστυφυλάκων .Το ΣΕΦΕΑΑ δεν είχε εκπρόσωπο και λόγο στην επιτροπή.

Τροποποιήθηκε το Π.Δ αδειών. Εκπροσώπηση καμία!

Συζητήθηκε το σχέδιο εκπαίδευσης Απών και από εκεί!

Συνεδριάζουν τα συμβούλια μεταθέσεων .Απών και από εκεί!.

Συνεδριάζουν τα πειθαρχικά συμβούλια .Ούτε εκεί εκπρόσωπος του ΣΕΦΕΑΑ.

Αποτέλεσμα, έρχεται ένα μισθολόγιο που μας θάβει (χωρίς το ΣΕΦΕΑΑ να εχει καταθέσει καμία πρόταση επί του θέματος. Η δικαστική προσφυγή ,για να σας προλάβω δεν είναι πρόταση είναι αντίδραση).

Συμπληρωματικές μεταθέσεις ,θυμάστε το φιάσκο που κατάφεραν να επιτύχουν!

Αναδρομικά άλλο μεγάλο φιάσκο!(ακόμα περιμένουν τα μπλε γιλέκα να βγουν στις γιορτές να διαμαρτυρηθούν. )

Και δεν έχει τελειωμό ο κατάλογος διότι , όταν είσαι απών είτε λόγω ανεπάρκειας είτε λόγω θεσμικών παραλείψεων αυτά είναι αναμενόμενα.

Όπως αυτονόητο είναι, να χάνεις και την επαφή με την βάση. Το σωματείο αυτό είναι το μοναδικό, όχι μόνο στα σώματα ασφαλείας αλλά σε όλους τους εργαζόμενους, που τα τελευταία χρόνια- τουλάχιστον 5 -δεν κάνει Γ.Σ, δεν κάνει συγκεντρώσεις των μελών ,εκλέγει στο Διοικητικό του Συμβούλιο άτομα που οργανικά υπηρετούν στην επαρχία ενώ λέγεσαι σωματείο Αττικής, συμμετέχει όλο και μικρότερο ποσοστό στις εκλογές .

Το 2012 στην εκλογική διαδικασία πήρε μέρος το 26% (847ψηφισαν από 3260 εγγεγραμμένους),

το 2015 πήρε μέρος μόνο το 22% (ψήφισαν 778 άτομα.), ενώ στις εκλογές του 2018
ψήφισε το «τεράστιο» νούμερο των 718 ατόμων .

Κάθε φορά όλο και λιγότεροι.
Αυτά βέβαια δεν ήθελε να τα δει κανένας διότι το μόνο που τους νοιάζει είναι να εκλέγονται, αδιάφορα αν ο θεσμός φθίνει συνεχώς.
Δεν είναι συνδικαλισμός , όμως αυτό .Οι εποχές που ο καθένας είχε ένα «μαγαζάκι» και έκανε το κομμάτι του έχουν πεθάνει .Μαζί τους πέθανε και ο «δημοσιογραφικός» συνδικαλισμός , όπου στόχο έχουμε να δώσουμε την είδηση να παίξουμε στο καναλάκι και όλα καλά. Όλα χρειάζονται ,δε λέω, αλλά όχι μόνο αυτό και μετά τίποτα.

Σήμερα χρειάζεται ενότητα , συλλογικότητα στο μεγαλύτερο δυνατό επίπεδο ,ομαδική δράση .Αυτά πρέπει να αναδείξουμε για να ανατρέψουμε την εργασιακή καταιγίδα που έρχεται.

Η αγωνιστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας ως εργαζόμενοι , μέσω των συνδικαλιστικών μας οργάνων, είναι τρόπος ζωής, άποψη, ιδεολογία , πολιτική θέση. Δεν εξαρτάται από θέσεις και αξιώματα.

Υπό αυτό το πρίσμα, σύντομα θα ξανασυναντηθούμε στους αγώνες , μαζί με όλους αυτούς που έχουν τα ίδια ιδανικά και τις ίδιες αξίες, που βάζουν μπροστά και πρώτα την ανάδειξη των προβλημάτων των συναδέλφων και όχι την προσωπική τους προβολή.
_________

* Φαναριώτης Ιωάννης

Σχετικά άρθρα